Historia Dubrownika
Dubrownik nie tylko jest pięknym miastem, ale także ma to coś, co każdego roku przyciąga do niego tłumy turystów z całego świata. Może to są wyślizgane kamienne ulice, po których stąpało już tyle osób, może to kawa, pita w otoczeniu wspaniałych zabytków wokół, wystarczy jednak, by zachwycić się tym historycznym miastem.
A historia Dubrownika obfitowała w wiele wydarzeń. Miasto powstało jako osada rybacka na skalistej wyspie, założona przez Ilirów. Zamieszkiwali ją Grecy i Wenecjanie, który nazwali miasto Ragusa. Na przełomie VII i VIII wieku nad brzegiem kanału naprzeciwko wyspy osiedlali się Słowianie, swoja osadę nazywając Dubrava. Gdy kanał został zasypany, był to już Dubrownik, obie osady się połączyły w XII wieku, tworząc jedno miasto otoczone murami obronnymi, których pozostałości dzisiaj należą do bardzo licznie zwiedzanych przez turystów.
Dubrownik pozostawał pod wpływami Bizancjum, potem Wenecji, przez kilka wieków również pod władzą królów węgiersko- chorwackich. W piętnastym wieku miasto zostało republiką, gdzie władzę sprawowała szlachta pod wodzą księcia, Wielkiej Rady i Rady Senatu. Dubrownik był w tym czasie bardzo zamożnym miastem, wpływy miał głównie z handlu i pośredniczenia między Półwyspem Bałkańskim a Apenińskim. Rozwijało się też rzemiosło, produkowano działa, flota Dubrownika liczyła wiele okrętów.
Dubrownik podupadł przez trzęsienie ziemi w XVI i XVII wieku, szybko jednak odzyskał swoją pozycję, nawet pod okupacją innych krajów cały czas się rozwijając, co widać także obecnie.